Column Jose Bosman - Herkenning

column door: Jose Bosman

Dit jaar zijn we in de zomer naar Oostenrijk geweest. Heerlijk 3 weken vakantie. We hadden een leuke niet al te grote camping geboekt waar we heerlijk een plekje hadden met uitzicht op het meer. Koekeloeren daar was ik even niet mee bezig.

Zoals iedereen in de vakantie even los van alledag. ‘S ochtends lekker broodjes halen in het winkeltje.

Gezellig met iedereen babbelen in diverse talen. Met een glaasje wijn lekker bijkletsen. Kortom echt vakantie.

In onze laatste week sta ik zoals gewoonlijk in het winkeltje om broodjes te halen, terwijl man en dochter hun ochtendlijke zwempartij in het meer houden, wordt ik zachtjes op mijn schouder getikt. Ik draai me om en daar staat een leuke aardige dame die ik al diverse keren ben tegen gekomen op de camping. “Mag ik je wat vragen ?”, zegt ze. “Natuurlijk”, ik denk het zal wel over het brood of zoiets gaan of over een bezienswaardigheid in de buurt. Maar nee dat is het niet.

“Je stem komt me zo bekend voor”, meldt ze. “Ik heb er de hele week over na gedacht en nu weet ik het!”. Een beetje verbaasd sta ik daar in mijn campingtenue en wacht af. “Koekeloere, jij bent de mevrouw Koekeloere!” zegt ze enthousiast. ”Ik kan het horen aan je stem, die heb ik zo vaak gehoord op de DVD”. Speurend kijk ik rond naar een buggy of een klein kind. Ik doe nog heel erg mijn best om in mijn geheugen te graven wanneer ze dan geweest is. Gelukkig helpt ze me en meldt me dat ze 10 jaar geleden bij me geweest is en dat haar zoon dus inmiddels 9 is en in de speeltuin aan een rek hangt.

Ik ben dan nog verbaasder. Mij aan mijn stem herkennen is natuurlijk niet niks. Maar ook nog van 10 jaar geleden.... Pff zoiets kun je je zelf niet bedenken. Ze vertelt me waardoor. Ze had erg lang moeten wachten op een zwangerschap die voorbij de 8 weken kwam. Elke keer ging het met 8 weken mis. Deze keer ging het goed, maar ze durfde niet te hopen dat het goed bleef gaan. De Koekeloere echo was de ommekeer geweest. Ik had kennelijk erg goed alles uitgelegd en ze had met de baby in de buik op mijn aanwijzing gespeeld en het kleintje gemasseerd.

Dat was het moment dat ze connectie met de baby kon maken en dat moment had ze doormiddel van de DVD nog vaak weer teruggehaald. Mijn stem die kennelijk redelijk karakteristiek is had haar door wat moeilijke momenten geholpen heeft. Na een leuk gesprek pak ik mijn broodjes en ga terug naar onze plek. Nog een week vakantie maar inmiddels kan ik bijna niet wachten om weer aan het werk te gaan.

Zo’n blijk van waardering krijg je niet elke dag!